VICTOR LÖW PERSOONLIJK

Victor Löw over ANNE EN GOEBBELS, EEN CONFRONTATIE

"De thematiek van deze productie raakt Victor Löw ook persoonlijk. In een tijd waarin groepen scherper tegenover elkaar komen te staan, de onderlinge tolerantie afneemt en radicalisering en extremisme ruimte krijgt. Löw, zoon van een in de jaren dertig voor de Nazi's gevluchte Oostenrijkse vader: "De oorlog heeft altijd een belangrijke rol gespeeld in mijn leven, gevoelsmatig, maar ook intellectueel. De oorlogsverhalen van mijn vader hebben grote indruk op mij gemaakt. Mijn Joodse opa was in 1933 bij mijn oma weg. Of het opkomende Nazi-regime daar debet aan is, vertelt de geschiedenis niet. Ik ga er wel van uit dat het leven van mijn vader totaal anders was gegaan als het Nazisme niet bestaan zou hebben. Hij is een chroniqueur van de 20ste eeuw, een observator. Hij heeft als kind Hitler zien speechen en een aantal jaren daarna stelde mijn oma haar huis in Antwerpen voor Joodse onderduikers open. Mijn oma, die na de dood van haar tweede man weduwe was, is na de oorlog getrouwd met een van de Joodse onderduikers, evenals mijn tante. Er zijn heel veel verhalen in mijn familie waarin onderdrukking en angst de rode draad vormen."

Elkaar vernietigen

"Mijn persoonlijke verbijstering over de pijn die we elkaar dagelijks aandoen, is iets wat niet meer over gaat. Ik snap niet dat elkaar pijn doen de basis is van het menselijk systeem. Ik ben nu 47, maar ik begrijp dat echt niet. Wat is de bron van waaruit de kracht komt om elkaar te willen vernietigen? Worden wij gedreven door krachten die buiten ons liggen en is Vrije Wil een illusie, of is onze aard nog steeds uitermate primitief en wanen wij ons beschaafd? De enige manier om 'de mens' te begrijpen is de uitersten van zijn gedrag te onderzoeken, zowel in negatieve - als in het positieve zin."

Slachtoffers en beulen

"Wat mij drijft in het kader van ANNE EN GOEBBELS, EEN CONFRONTATIE is de wanhopige zoektocht naar het antwoord op de vraag 'Wie zijn wij?' Alles wat IS, is een onlosmakelijk geheel. Wat gij niet wil dat U geschiedt, doe dat ook een ander niet, gaat over eigenbelang en niet over goedheid. Als je de ander pijn doet, doe je jezelf pijn. De gedachtes van de beul zijn een waanidee, wat kennelijk van alle tijden blijkt te zijn, hoe verbijsterend. De gedachtes van het slachtoffer zijn reëel n eveneens van alle tijden, hoe triest. De slachtoffers van gisteren zijn de beulen van morgen en omgekeerd. In ieder tijdsgewricht moet iemand kennelijk de beul zijn en iemand anders het slachtoffer. Zou dat misschien ook anders kunnen!?"

De waanzin van de Holocaust

"De toeschouwer bij ANNE EN GOEBBELS, EEN CONFRONTATIE krijgt niet de kans overvallen te worden door de zogenaamde Grootsheid van de Holocaust. Dat bereiken we door de actie te minimaliseren en de arena te verkleinen tot de gedachtespinsels van de twee personages met hun eigen dromen en belangen. Beul en slachtoffer lezen voor uit hun beider dagboeken. Puur hun gedachtes naast elkaar. Het zogenaamde genie van de grote oorlogsleiders uit die tijd, en in dit geval Goebbels in het bijzonder, kan me gestolen worden. De hele organisatie was crimineel en de gewone mensen zijn daar ingetrapt. Hoe konden zij daar intrappen? Konden zij daar intrappen omdat hun diepste wezen hunkert naar een bevestiging, dat hun levens er werkelijk toe doen? Een bevestiging die geen God hun geven kan. Is de enige manier om die bevestiging te krijgen, een andere mens te verlagen en te vernederen, zodat je in ieder geval zeker weet dat je meer waard bent dan 'die Jood'? Of heeft Jezus gelijk als hij aan het kruis hangt en zegt: 'Vergeef het hun, Vader, want zij weten niet wat zij doen?'Als Jezus gelijk heeft, zijn wij niets anders dan speelballen van een Groot Geheel en dus volledig overgeleverd aan het Systeem van dat Geheel. Waarom doet dat Systeem ons zoveel pijn? Is er niet een ander Systeem te ontwikkelen ? Als wij deze gedachten kunnen hebben, moet er een sleutel bestaan die naar een hogere vorm van beschaving leidt. Nog nooit heb ik de waanzin van de Holocaust zo indringend ervaren als bij ANNE EN GOEBBELS, EEN CONFRONTATIE."